Symptomen van bijnieruitputting

Bijnieruitputting

De bijnieren zijn kleine orgaantjes die bovenop de nieren liggen. Ze maken hormonen met name adrenaline en cortisol. Zoals de meeste klieren zijn ze niet gemaakt om continu productie te leveren.

In het huidige jachtige leven moeten ze vaak boven hun kunne presteren. Emotioneel heftige gebeurtenissen zoals een scheiding, een faillissement, een overlijden enz. zijn een aanslag op de bijnieren. Een burn-out is een rode vlag m.b.t. bijnieruitputting! Daarom kijken wij bij burn-out ook altijd naar de lichamelijke gevolgen, als je een bijnieruitputting niet goed aanpakt wordt het van kwaad tot erger en blijf je gevoelig voor stress.

Symptomen van bijnieruitputting: concentratieproblemen, vergeetachtigheid, moeite met simpele taken, energiegebrek, zwakte, heesheid, obstipatie, depressie, slapeloosheid en je ’s morgens niet uitgerust voelen.

De bijnieren werken samen met de schildklier. Coritisol speelt een belangrijke rol bij de omzetting van het schildklierhormoon T4 in het bruikbare T3. Als je bijnieren niet goed functioneren kunnen ze op celniveau een tekort aan schildklierhormoon veroorzaken. Vaak wordt er bij schildklierproblemen symptoombestrijding toegepast.

Wist je dat postnatale vermoeidheid en depressie het gevolg kunnen zijn van uitgeputte bijnieren?

Andere indicaties voor bijnieruitputting:

  • Het gevoel een dutje te willen doen al voor de lunch,
  • Je bent de hele dag moe en hebt ‘s avonds thuis meer energie,
  • Je bent ’s avonds doodop maar komt niet in slaap,
  • Je hebt voortdurend last van okselzweet (= overbelasting van je endocriene systeem om het tekort aan adrenaline te compenseren),
  • Je hebt voortdurend dorst of een droge mond,
  • Je hebt regelmatig behoefte aan zoute of juist zoete voedingsmiddelen,
  • Wazig zicht,
  • Je hebt voortdurend behoefte aan stimulerende middelen zoals koffie, sigaretten, cafeinehoudende frisdrank om te kunnen funtioneren (bijv.: je wordt pas wakker als ik koffie heb gehad).

In de aanloopperiode naar een burn-out kun je hier al diverse klachten van herkennen.

Herstel is heel goed mogelijk, met de juiste voeding en bepaalde voeding juist vermijden. Suppleren van bepaalde stoffen bespoedigt het herstel.

Kun je helemaal herstellen van een burn-out?

Deze vraag wordt mij regelmatig gesteld en het houdt mij bezig. Het is een zeer reële vraag, want als je het zover hebt laten komen dat je hele systeem in een error (burn-out) schiet, hoe omkeerbaar is dat proces? Komt het ooit helemaal goed?

Degenen met een burn-out gooien vaak binnen een paar jaar hun leven om. Dat wil zeggen dat ze hopelijk eerder hun grenzen herkennen en aangeven. Dat ze hulp vragen en op tijd rust nemen. Dat ze sleutelen aan bepaalde overtuigingen zoals geen fouten mogen maken van zichzelf. En als het even kan zoeken ze ander werk. Maar is het daarmee klaar?

Zelf merkte ik dat bepaalde activiteiten mij behoorlijk bleven uitputten, zoals veel uren achter elkaar op de computer werken. Mijn hoofd wordt dan wazig, vol en concentreren wordt moeilijk. Uiteraard neem ik pauzes en sla mijn dagelijkse lunch wandeling niet over. En toch blijft dat….

Tijdens het schrijven van mijn boek heb ik geleerd dat burn-out minstens net zoveel een lichamelijke toestand als mentale toestand is. Lichaam en geest werken samen, dat is zeker. Herstellen van een burn-out doe je dus ook het beste door op beide terreinen aanpassingen te doen.

Mentaal kun je werken aan je overtuigingen, je perfectionisme, je soms overdreven betrokkenheid bij anderen, je tomeloze inzet (het heilige moeten), je assertiviteit, je plichtsgetrouwheid en voor jezelf kiezen.
Lichamelijk kun je rust inbouwen, je voeding aanpassen want een lijf met spanning verbruikt veel vitamines en mineralen, extra’s toevoegen in de vorm van supplementen die niet voldoende uit voeding zijn te halen, bewegen en stoppen met voeding die je biologie sloopt.

Bijnieruitputting
Een veel voorkomende aandoening is bijnieruitputting. Volgens dokter Wilson (3 doctorale titels en 2 mastertitels) krijgt 80% van de bevolking hier op enig moment mee te maken.
Bij bijnieruitputting kunnen de bijnieren niet meer naar behoren presteren door overbelasting van deze kleine maar o zo belangrijke orgaantjes. De bijnieren sturen door afgifte van bepaalde hormonen veel processen in het lichaam aan. Van bloedsuikerspiegel tot immuunsysteem. Je kunt je dus wel voorstellen dat de boel in de soep loopt als deze organen disfunctioneren.

Dit is, ondanks dat het zoveel voorkomt, erg onbekend. Veel chronische ziekten hebben hun oorsprong in bijnieruitputting, denk aan diabetes type 2, chronische vermoeidheidssyndroom, fibromyalgie en andere ziekten, zelfs kanker.

De bijnieren werken met name samen met de schildklieren. Mensen met schildklierproblemen, zowel een te snel werkende als een te langzaam werkende schildklier, zouden beter ook naar de bijnieren kijken. Vaak ligt daar de bron van het probleem.

Klachten
Veel voorkomende klachten van bijnieruitputting zijn: lusteloosheid, moe bij het wakker worden, trek in zoete producten, trek in hartig, slaapstoornis en vele andere.
Het is mijn overtuiging dat restklachten van een burn-out te maken hebben met een niet erkende bijnieruitputting. Sinds ik zelf mijn voeding heb aangepast en enkele voedingssupplementen slik (waar ik altijd tegen was eerlijk gezegd) voel ik me energieker dan ooit.

Voorbeeld uit de praktijk van iemand met bijnieruitputting:
Perry was begaafd arts en voerde zijn praktijk met volle overgave uit. Hij zocht altijd naar het grotere plaatje en rustte bij wijze van spreken niet totdat zijn patiënt genezen was. Hij wist veel van de fysiologie en pathologie en schreef bijv. ook vitamines voor. Hij werkte in een gebied waar veel alcoholisme voorkwam en wisselde graag kennis uit met zijn collega’s hoewel die hem als een buitenbeentje bestempelden.
Op een dag overleed een ernstige zieke patiënt en dokter Perry werd na een onrechtvaardige rechtszaak door het tuchtcollege voor het leven uit zijn ambt ontheven wegens medische malpraktijken. Dit was een straf zoals die alleen aan seriemoordenaars werd gegeven. Een schorsing, of eis tot het volgen van een herhalingscursus was een krachtige waarschuwing geweest.

Perry stortte in door deze beslissing. Door zijn kennis wist hij te herstellen en kreeg een vergunning voor een andere gezondheidsberoep. Maar Perry kreeg zoveel ernstig zieke patiënten in zijn praktijk dat hij zichzelf uitputte. Hij wist steeds weer terug te veren en paste zijn leefstijl aan maar door de herhaaldelijke cyclus van uitputting moest hij zijn praktijk sluiten. Toen pas kon hij herstellen.

Dit is een typisch voorbeeld van terugkerende bijnieruitputting. (bron: Bijnieruitputting, het stresssyndroom van de 21e eeuw door dokter James Wilson)